Πανίδα
Ο Υμηττός είναι αναγνωρισμένη Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά (κωδικός GR126, κριτήρια A3, B3, C6). Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία τον χαρακτηρίζει ιδιαίτερα σημαντικό για είδη των φρυγάνων και των θαμνώνων, καθώς και για την αναπαραγωγή και τροφοληψία αρπακτικών. Στα αναπαραγόμενα είδη περιλαμβάνονται επτά από τα 21 είδη της Ευρώπης που περιορίζονται στη Μεσογειακή μεγαδιάπλαση.
Είδη που καταγράφονται στην πηγή
- Αναπαραγόμενα. Κοκκινοτσιροβάκος (Curruca ruppeli), μαυροσκούφης (Curruca melanocephala), κοκκινολαίμης θαμνοτσιροβάκος (Curruca cantillans), βραχοτρυποκάρυδο (Sitta neumayer), μαυρόκρανος σταχτοπετρόκλης (Oenanthe hispanica), σκουριασμένος αμπελουργός (Emberiza caesia) και μαυροκέφαλος τσιροβάκος (Emberiza melanocephala).
- Αρπακτικά. Ένα ζευγάρι πετρίτη (Falco peregrinus) και ένα ζευγάρι αετογερακίνας (Buteo rufinus), σύμφωνα με καταγραφές 2000 έως 2007.
- Διαβατικά. Ο ερυθροπόδαρος (Falco vespertinus) και ο ασπροπάρης (Neophron percnopterus), με παλαιότερα στοιχεία έως το 1997.
Η πηγή ξεχωρίζει δύο σημεία: το Αισθητικό Δάσος Καισαριανής, ως το καλύτερο για δασικά πουλιά λόγω της ποικιλίας βλάστησης, και την περιοχή Καρέα και Ηλιούπολης, με τη μεγαλύτερη πυκνότητα ειδών της Μεσογειακής μεγαδιάπλασης. Οι απότομες ανατολικές πλαγιές με τους βράχους είναι κατάλληλες θέσεις φωλιάσματος για αρπακτικά.
Πηγές
- Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά GR126 Όρος Υμηττός
- Καθημερινή (αγγλική έκδοση), «Mt Hymettus», John Leonard, 28/12/2010
Τα στοιχεία πληθυσμών της Ορνιθολογικής Εταιρείας είναι κυρίως της περιόδου 2000 έως 2007, και για μερικά είδη πριν από το 1997. Δεν υπάρχουν σύγχρονες απογραφές θηλαστικών, ερπετών ή εντόμων στις πηγές που ανοίχθηκαν, γι’ αυτό η σελίδα αφορά μόνο τα πουλιά. Τα κοινά ονόματα των ειδών είναι της σελίδας, ενώ οι πηγές δίνουν τα επιστημονικά.