Γεωλογία και πετρώματα
Από γεωλογική άποψη ο Υμηττός ανήκει στην αττικοκυκλαδική ζώνη. Τα πετρώματά του περιέχουν ασβεστόλιθους, σχιστόλιθους και μεγάλες μάζες μαρμάρου. Μεγάλο μέρος του βουνού είναι βραχώδες και χωρίς δάσος, ενώ το δάσος βρίσκεται κυρίως στο βορρά.
Σύμφωνα με την ελληνική Βικιπαίδεια, τα πετρώματα περιλαμβάνουν ασβεστόλιθους, σχιστόλιθους και μεγάλες μάζες μαρμάρου και μαρμαρυγιακών σχιστολίθων. Η αγγλική Βικιπαίδεια προσθέτει ότι το μεγαλύτερο μέρος του βουνού είναι βραχώδες και ασβεστολιθικό, ενώ το δάσος βρίσκεται κυρίως στα βόρεια.
Το μάρμαρο του Υμηττού εξορυσσόταν από την αρχαιότητα, με λατομεία κυρίως στη δυτική πλευρά. Σύμφωνα με την Καθημερινή, δεν ήταν τόσο λευκό όσο το πεντελικό, αλλά είχε φήμη υλικού πολυτελείας στα χρόνια του Αυγούστου, και ο Οράτιος και ο Πλίνιος το αναφέρουν. Μετά τον 1ο αιώνα π.Χ. η χρήση του μειώθηκε, όταν οι Ρωμαίοι βρήκαν λευκό μάρμαρο πιο κοντά, στην Καράρα.
Ψηλά πάνω από τη μονή Αγίου Γεωργίου Κουταλά, το ίδιο άρθρο περιγράφει λατομικούς λάκκους και πέτρινα καταφύγια που σήμερα λέγονται «δρακόσπιτα». Οι ειδικοί διαφωνούν στην ερμηνεία τους, αλλά συμφωνούν σε γενικές γραμμές ότι ανάγονται στην ελληνιστική περίοδο. Αυτά του Υμηττού είναι τα μοναδικά γνωστά στην Αττική.
Στις πλαγιές υπάρχουν και σπήλαια. Το μεγαλύτερο είναι το σπήλαιο Κουτούκι, πάνω από την Παιανία, και το μικρότερο το σπήλαιο Λιοντάρι, στην ανατολική πλευρά του βουνού, σε υψόμετρο 550 μέτρων, δυτικά των Γλυκών Νερών, κατά το Υπουργείο Πολιτισμού. Η ελληνική και η αγγλική Βικιπαίδεια το τοποθετούν στα βόρεια.
Πηγές
- Βικιπαίδεια (ελληνική), Υμηττός
- Βικιπαίδεια (αγγλική), Hymettus
- Καθημερινή (αγγλική έκδοση), «Mt Hymettus», John Leonard, 28/12/2010
Η γεωλογία εδώ περιγράφεται σε γενικές γραμμές από εγκυκλοπαιδικές και δημοσιογραφικές πηγές. Δεν βρέθηκε και δεν ανοίχθηκε πανεπιστημιακή γεωλογική μελέτη, οπότε δεν δίνονται ηλικίες πετρωμάτων ούτε λεπτομέρειες ζωνών.