Φύση: θυμάρι, θαμνώνες και πουλιά πάνω από την πόλη

Από μακριά ο Υμηττός μοιάζει «πράσινο βουνό». Από κοντά είναι κυρίως βουνό των θαμνώνων.

Βλάστηση. Σύμφωνα με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, στο βόρειο τμήμα αναπτύχθηκε δάσος χαλέπιου πεύκης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, χάρη στις εκτεταμένες αναδασώσεις στην περιοχή της Καισαριανής. Στο κεντρικό και νότιο τμήμα το πεύκο δίνει τη θέση του σε θαμνώνες αειφύλλων πλατυφύλλων και φρύγανα. Στα 800 με 1.000 μέτρα κυριαρχούν οι θαμνώνες. Στον χάρτη ενδιαιτημάτων της ίδιας πηγής, οι θαμνώνες καλύπτουν το 62,8% της περιοχής, τα τεχνητά τοπία το 15,2%, τα δάση το 14,4%, τα λιβάδια και βοσκοτόπια το 5,1% και οι βραχώδεις περιοχές το 2,6%.

Τα αρωματικά. Η φήμη του βουνού ήρθε από τα βότανα. Η Καθημερινή αναφέρει ότι τα πρανή καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από βότανα, κυρίως θυμάρι, που έκανε το μέλι της αρχαίας Αττικής περίφημο. Την ποιότητα του θυμαρίσιου μελιού επαινούν ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και πριν από αυτόν ο Βιργίλιος.

Πουλιά. Ο Υμηττός είναι Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά (κωδικός GR126). Η Ορνιθολογική Εταιρεία τον θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό για είδη των φρυγάνων και των θαμνώνων και για την αναπαραγωγή και τροφοληψία αρπακτικών. Ανάμεσα στα αναπαραγόμενα είδη της πηγής είναι ο κοκκινοτσιροβάκος, ο μαυροσκούφης, το βραχοτρυποκάρυδο και ο Emberiza caesia. Καταγράφονται επίσης ένα ζευγάρι πετρίτη και ένα ζευγάρι αετογερακίνας (καταγραφές 2000 έως 2007). Η πηγή ξεχωρίζει το Αισθητικό Δάσος Καισαριανής για τα δασικά πουλιά.