Η πανίδα του Υμηττού είναι γνωστή κυρίως από τα πουλιά. Εκεί υπάρχουν επίσημα, δημοσιευμένα στοιχεία. Για τα άλλα ζώα δεν βρήκαμε αξιόπιστη καταγραφή, και το λέμε καθαρά.
Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά. Ο Υμηττός είναι η περιοχή GR126, 8.098 εκτάρια, με υψόμετρο από 68 έως 1.026 μέτρα. Χαρακτηρίστηκε με τα κριτήρια A3, B3 και C6. Η Ορνιθολογική Εταιρεία γράφει ότι τα αναπαραγόμενα είδη περιλαμβάνουν επτά από τα 21 είδη της Ευρώπης που περιορίζονται στη Μεσογειακή μεγαδιάπλαση.
Ο πίνακας της Εταιρείας (καταγραφές 2000 έως 2007, εκτός αν σημειώνεται):
- Curruca ruppeli (Rüppell's warbler): αναπαράγεται, συνηθισμένο.
- Curruca melanocephala (Sardinian warbler): κάτοικος όλο τον χρόνο, άφθονο.
- Curruca cantillans (subalpine warbler): αναπαράγεται, συνηθισμένο.
- Sitta neumayer (western rock nuthatch): κάτοικος, συνηθισμένο.
- Oenanthe hispanica (black-eared wheatear): αναπαράγεται, συνηθισμένο.
- Emberiza caesia (Cretzschmar's bunting): αναπαράγεται, συνηθισμένο.
- Emberiza melanocephala (black-headed bunting): αναπαράγεται, συνηθισμένο.
- Falco peregrinus (πετρίτης): ένα ζευγάρι, κάτοικος.
- Buteo rufinus (long-legged buzzard): ένα ζευγάρι, κάτοικος.
- Falco vespertinus και Neophron percnopterus: μόνο περαστικά και μόνο ως το 1997, ως σπάνια.
Σημείωση: χρησιμοποιούμε επιστημονικά και αγγλικά ονόματα, γιατί δεν επαληθεύσαμε τα ελληνικά κοινά ονόματα ανά είδος. Η Εταιρεία προσθέτει ότι οι ανατολικές κλιτύες, με την έντονη κλίση και τα βράχια, είναι ιδανικές για φωλιές αρπακτικών. Το Αισθητικό Δάσος Καισαριανής είναι το καλύτερο σημείο για δασικά πουλιά και η περιοχή Καρέα, Ηλιούπολης έχει τη μεγαλύτερη πυκνότητα ειδών της Μεσογειακής μεγαδιάπλασης.
Τι λένε οι παρατηρητές. Η πλατφόρμα Birdingplaces (σελίδα με κείμενο του Spyros Skareas, τελευταία ενημέρωση 12/07/2022) προτείνει άνοιξη και φθινόπωρο. Γύρω από τη Μονή Καισαριανής αναφέρει, φθινόπωρο, το Ficedula parva (red-breasted flycatcher) και αναπαραγωγή των Strix aluco, Emberiza cirlus, Curruca melanocephala, Regulus ignicapilla, Aegithalos caudatus και Otus scops. Στην κορυφή, την άνοιξη, αναφέρει τα Curruca ruppeli, Curruca cantillans, Oenanthe hispanica, Monticola solitarius, Sitta neumayer και Buteo rufinus. Συμβουλεύει να αποφεύγονται τα ηλιόλουστα Σαββατοκύριακα, γιατί γίνεται πολύς κόσμος γύρω από τη μονή. Είναι συστάσεις παρατηρητών, όχι επίσημη απογραφή.
Απειλές. Σύμφωνα με την Ορνιθολογική Εταιρεία, οι πυρκαγιές, η απώλεια ενδιαιτημάτων από την επέκταση της δόμησης, η διάνοιξη δρόμων και η λαθροθηρία.
Δεν επαληθεύτηκε: (1) Θηλαστικά, ερπετά, αμφίβια και έντομα του Υμηττού. Δεν βρέθηκε σύγχρονη δημοσιευμένη απογραφή, γι' αυτό δεν αναφέρεται κανένα είδος. Η Wikipedia λέει μόνο ότι το βουνό έχει «μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας». (2) Τα νούμερα πληθυσμού της Εταιρείας είναι του 2000 έως 2007 και μόνο για τον πετρίτη και την αετογερακίνα δίνονται ζευγάρια. Δεν είναι σημερινές μετρήσεις. (3) Η επιλογή Natura 2000 για είδη (π.χ. Παράρτημα ΙΙ) δεν ελέγχθηκε στο επίσημο έντυπο. (4) Στο άρθρο «Φύση» (2) το Emberiza caesia αποδόθηκε αγγλικά ως «cinereous bunting» και ελληνικά ως «σκουριασμένος αμπελουργός». Η Εταιρεία δίνει Emberiza caesia, που στα αγγλικά είναι Cretzschmar's bunting. Προτείνεται διόρθωση στο άρθρο (2) όταν εγκριθεί. Τα ελληνικά ονόματα του άρθρου (2) δεν επαληθεύτηκαν.
Πηγές
- Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, GR126 Όρος Υμηττός: https://ornithologiki.gr/el/oi-draseis-mas/diatirisi-erevna/simantikes-perioxes-gia-ta-poulia-tis-elladas/xartis-perioxon/GR126
- Birdingplaces, Mt Hymettus: https://www.birdingplaces.eu/en/birdingplaces/greece/mount-hymettus
- Βικιπαίδεια, Υμηττός: https://el.wikipedia.org/wiki/Υμηττός